HAWANA to przecudnej urody czarna, kudłata i trochę misiowata sunia. Jest psiną średnią w stronę dużej, ale w porównaniu ze swoim bratem Blackjakciem, wydaje się drobna. Przynajmniej tak przypuszczamy, że Hawanka to siostra przebywającego w naszym schronisku Blackjacka, gdyż poza rozmiarem, są praktycznie identyczni.

O Hawanie wiemy tyle co o jej bracie – czyli nic. Zostali odłowieni po nie wiadomo jak długo trwającej bezdomnej tułaczce. Nikt o nich nie pytał, nikt ich nie szukał. Dziwne to bardzo, bo psy są przepiękne.

Hawana jest psinką trochę bardziej zlęknioną niż jej postawny brat. Po przybyciu do schroniska wyraźnie szukała w nim oparcia. Inaczej wyglądało też pierwsze obcowanie z szelkami i spacerem – z jej strony potraktowane z dużą niepewnością. Ale na spacery Hawanka chodzi i o dziwo jednak lepiej wychodzą jej bez towarzystwa brata. Na spacerze sam na sam z człowiekiem nadal bywa zlękniona, ale wtedy szuka oparcia w człowieku, nie nakręca się i w końcu zaczyna korzystać ze spaceru węsząc. Co któraś rzecz w czasie spaceru jest w stanie wywołać jej strach, jak choćby gwałtowne ruchy. Ale ogólnie idzie do przodu.

Za kontaktem z człowiekiem – mizianiem i wtuleniem się w człowieka przepada. I właśnie taką sesją głasków i przytulanek można ją najfajniej wyciszyć, gdy jakieś straszki dopadają ją nas spacerze. Gdy się tak na Tobie prawie umości, wtuli, wręcz sobą opatuli, to czujesz, że chciałbyś tak z nią już trwać na zawsze. I takiego człowieka jak najszybciej Hawance życzymy – gotowego na wtulenie się w nią już na zawsze.